Istorija

Istorija rvanja u Somboru

       Ovako je počelo

     Krajem juna 1912. godine u Somboru je formirano "Somborsko radničko telovežbačko udruženje" popularno nazvano RADNIČKI. Fudbalska i gimnastička sekcija bile su u prvom planu. Međutim, tih dana iz Budimpešte se u rodni Sombor vratio "iz fremta" obućarski radnik Janoš Hen, koji je rvanje naučio u poznatom klubu MTK. Prihvaćen je njegov predlog da se formira rvačka sekcija u kojoj je on postao i trener i takmičar, a uz njega na improvizovanoj strunjači (komušina prekrivena ceradom)u bari kod Željezničke stanice prve rvačke korake načinili su: Đurica Antić, Pal Abraham, Nandor Helenberger, Antal Kovač, Stojković, Litvai i drugi.

Janoš Hen

1914. Janoš Hen postaje prvak južne Mađarske u lakoj kategoriji, a na takmi-čenju u Subotici Pal Jambor osvaja prvo mesto u teškoj kategoriji.

Grupa somborskih rvača 1928. godine

    "Zlatno doba"somborskog rvanja je između dva svetska rata,kada je naš grad bio vodeći rvački centar u zemlji.

   Prvo zvanično pojedinačno državno prvenstvo održano je 1924. u kristalnoj sali Hotela "Sloboda" u Somboru i ono je imalo karakter izbornog takmičenja za odlazak na Olimpijske igre u Pariz. Tako su prvi jugoslovenski rvači na olimpijskim igrama bili somborci Ištvan Pišta Nađ i Nikola Grbić kao i njihov trener Janoš Hen, a sve uz finansijsku pomoć sportskog mecene Đurice Antića.

 

 Ištvan Pišta Nađ Grbić Nikola Isidor Milovančev Dora Horvat
                                                                                       

    Posle II sv. rata do današnjih dana rvanje u Somboru bi podelili na četiri dela :

- Prvi deo bi bio počeci , gde su se stari rvači izmedju prvog i drugog sv. rata okupili i uz velike finansijske i organizacione probleme organizovali i radili. Uz pomoć prvih entuzijasta Vase Simića, dr Pala Blaževca i apotekara Djordja Antića stvaraju posleratnu generaciju. U tom radu kao stručnjaci učestvuju Pišta Nadj, Isidor Milovančev i Hek Pišta koji stvaraju generaciju J. Janjatović, Harangozo, Kirher-Majer, Dora, Horvat, Aleksić, braća Basarić, Plavšić i drugi.

 

- Drugi period je renesansa rvanja u Somboru. Pod stručnim radom Aleksića, Basraića, Vase Simića , Cucića i Damjanovića i novim imenom kluba "Elektrovojvodina"uzima najveći broj medalja sa svih takmičenja. Tu gene-raciju su proslavili Zatezalo, Major, braća Kosanović Liščević i Barta, Varga, Štefanović, Skušek, Šumaher, Radović, Damjanović, Frgić, Tomić, Mitrović, Ivanović i dr.


Vasa Simić
Ivica Frgić Sreten Damjanović
                                                                                                                                              

- Treći deo doživljava blage uspone i padove. Uz stručni rad Cucića i Frgića klub uspeva da zadrži korak pri samom vrhu Jugoslovenskog rvanja. Stvarajući novu generaciju Šarćanski, Rkman, braća Dedić, Bilić, Radoš, Bošnjak, Andrejković, Landeka, Nikolić, Kozbašić, Narandžić i Jokić.

Posle raspada Jugoslavije, rvanje u Somboru kao i u Jugoslaviji doživljava pad koji su uzrokovali ratovi na teritoriji Jugoslavije kao i finansijske i sankcione teškoće. U tim teškim uslovima stvorena je nova generacija a to su Lazaridis, Vidaković, braća Lukić i Džombić, Krstić, Lončarević, Tairovci, Kondić, Probojčević, Frgić , Vukas, Liščević, Marić, Štrangarić, Kemiveš i dr.

-  Četvrti deo karakteriše rad i borba za što bolje uslove treniranja. Sistem privatizacije pogađa somborski sport tako da ni rvanje nije bilo pošteđeno uz goleme finansijske teškoće tako i organizacione probleme klub počinje sa pionirskim mrkotrpnim radom gde se pojavljuju neki novi klinci a to su: braća Špoljarić, Liščević, Žarkovački, Rkman, Jurković, Josić, Neziri, Fridrih i Šifliš, Ivanović, Zec, Stojanović, Ječmenica, Barta, Radaković, Matarić, Gavrić, Jerković, Mirković, Miler, Stevandić, Brekić, Magdić i dr. Taj mukotrpan rad trajao je godinama da bi se Klub sada nalazio u I RVAČKOJ LIGI. Veliki istorijski pomak je napravio Klub kada je hrabrim koracima počeo da se takmiči u rvanju slobodnim stilom kako za muškarce tako i za devojke počevši sa takmičenjem u 2004 god. Uz dugogodišnju saradnju sa  madjarskim klubom iz Abonya ubrzo su Somborci počeli da vladaju srpskim rvanjem u slobodnom stilu i za muškarce i za žene. Uz mukotrpni stručni rad trenera Igora Frgića, Željka Dragičeviča i Milana Marića kao i predsednika Savu Zatezala i direktor kluba Ivana Frgića Klub i dalje vratolomno napreduje.

- Sve teškoće Kluba kroz stogodišnjicu ili vekovnu istoriju od prvog i drugog sv. rata do danas zajedno sa rvačima i stručnim štabom muke su imali predsednici klubova, a to su Antić, Relić, Vukelić, Ogrizović, dr Hadze, Pavkov, Kolundžija, Božić, Jovičić i Zatezalo.

 

 

                                                                                                                                                                                                                 


 
 

 logo rsv  logo uww
 
  Logo uwwe logoSOWireless